لازم به ذکر است که بگویم خانوم غ خیلی بهمان نزدیک است،صمیمی ِ صمیمی!دراین شهر بدونِ فامیل حکم فامیل را دارد اگرچه فامیل دورمان هم هست .وگرنه من اهل روضه رفتن خانه ی این و آن نیستم..
درسته امسال جآماندم از کربلا... و سال بعد هم با کنکور سر و پنجه میزنم ...اما ان شاء الله سال بعدش میروم،اگر خدا قسمت کند ،اگر آقا بطلبد...،دلم مچاله است به زیر ِ قبه تان ...آقاجان،پدرجان،عموجان...سخت دلتنگم ،برای کربلا و نجف ِ تان... روزی ِ مان کنید
+میروم سالاد درست کنم :)
برچسب: کربلایی,
نویسنده: آبتین ابراهیمی